Wat moeten we doen?
Zullen we ze hier achterlaten? Wat moeten we doen?
We moeten doorgaan.
We moesten wachten op generaal Galenus.
Dan wachten we. -Goed, we wachten.
Schort de executies op. Op bevel van Caius.
En de veroordeelden? -Breng ze naar hun cellen.
Jullie hebben het gehoord. Kom, snel.
Antoninus. -Matteüs, je had gelijk.
Maak open, centurion.
Schiet op.
Jullie hebben bezoek.
Dank U, Heer. -Dank jullie god niet.
Hij heeft hun levens niet gespaard.
Hun executies zijn slechts uitgesteld.
Ik heb ze levend nodig. Kom mee. -Ik ben zo blij je weer te zien.
Ik ook. Ook al kan ik jou niet zien.
Niet huilen.
Het zijn tranen van geluk.
We rekenen op jou. -Voor wat?
Om onze roeping voort te zetten.
Maar ik zal sterven. Ik word aan de palingen gevoerd.
Je zult niet sterven. Je leeft nog. En de man waarvan je houdt ook.
De Heer heeft andere plannen met jullie.
Wees niet bang, Helen. Hij mag dan blind zijn, maar hij is geen dwaas.
Consul, de executies zijn uitgesteld.
Slechts totdat de Pompeiers terug op straat zijn.
Een straf zonder publiek heeft geen zin.
Het is beneden veiliger. -Geduld, Galenus. Geduld.
Waarom zouden we zo'n schouwspel missen?
Zoiets zie je nooit in Rome.
Saldo. -Slaaf.
Ik ben bang. Ik wil terug naar Rome. Ik wil hier niet blijven.
Help me, alsjeblieft. -Kalmeer, zuster.
We hebben geofferd. Volgens de sibille hebben we niets te vrezen.
Haal Maria voor me.
Zoals u wenst, mijn heer.
Generaal, wat gebeurt er? -Kalmeer, er is niets aan de hand.
Het is opgehouden.
Je hoorde het: hij zei dat er niets aan de hand is.
De consul wil je zien.
Ik ben er klaar voor. Maar zijn mijn broeders gekruisigd, Galenus?
Hun executie is uitgesteld. -Dat is de wil van God.
Generaal, straffen de goden ons? -Er komt alleen rook uit Vesuvius.
Kalmeer.
Mijn heer...
Je bent mooi. Kom.
Kijk. Wat een kracht.
Is het niet uitzonderlijk? Angstaanjagend?
Ja, het is angstaanjagend.
Maar je moet niet bang zijn. Ik zal voor je zorgen.
Ik ben niet bang voor mijn lot. Het is de wil van God.
Genoeg nu over jouw Heer.
Ik ben jouw religieuze preken moe.
Is dat de reden waarom u de dood beveelt van andersdenkenden?
Zij die onze religie bedreigen en onze goden beledigen, moeten sterven.
Uw onverdraagzaamheid aangaande hen die in 'n andere god geloven...
...zal meer dood en verderf zaaien dan Vesuvius.
Wat zeg je? -De waarheid. Mag ik nu gaan?
Ik heb je laten halen in de hoop op een kus.
U kunt er een krijgen wanneer u dat maar wilt.
Beveel het me gewoon. -Dat is niet hetzelfde.
U kunt vragen of ik net wil doen alsof. -Dat nooit.
Vroeg of laat zul je alleen mij liefhebben.
Met je hart en niet met woorden.
Om te kunnen liefhebben, moet je vrij zijn. Vrij om te liefhebben, mijn heer.
Kijk. -Het is Vesuvius.
Wat gebeurt er?
Marzio, dit is volgens mij meer dan zomaar een aardbeving.
Het komt van de berg. -De zwarte wolk bedekt de zon.
Puimsteen. -Het is Vesuvius of een aardbeving.
U zou er al aan gewend moeten zijn. -Pompeiers misschien, maar ik niet.
Ik haat deze stad.
Hoewel de heropbouw me rijk heeft gemaakt.
Denkt u dat Vesuvius zal uitbarsten? -Wie weet.
Wat gaat er met Helen gebeuren? -Dat weet ik niet.
Maar Caius zal nu te veel aan zijn hoofd hebben.
Ik verwacht dat ze nu in haar cel zal zitten.
En daarna? -Je stelt te veel vragen, Darius.
Wees dankbaar dat de aardbeving haar in leven houdt.
Kijk, de berg staat in brand.
Consul.
Galenus, kijk. Wat een schouwspel.
Welke god kan dit?
Onze berg lijkt wel een ontwaakte reus.
Consul, Maria is ontsnapt.
Waarom?
Ik hou van haar.
Ze mag me niet in de steek laten. Waar is ze naartoe?
Ik verwacht naar haar mede-christenen, mijn heer.
Vervloekt. Dit duld ik niet.
Haal haar terug. -Mijn soldaten zoeken al naar haar.
Ze mag niet gewond raken.
Daar kunt u zeker van zijn.
Kom. -U heeft naar mij gevraagd.
Ja, generaal. -Ik zal de kamer verlaten.
Roept u mij als u mij nodig heeft.
Ik moet je een gunst vragen. Jij bent de enige die het kan doen.
U weet dat ik alles voor u zou doen.
Haal me hier weg. Overtuig mijn broer.
Jij bent de enige naar wie hij luistert.
Ik wil hier niet langer blijven. Ik heb nachtmerries.
Een vreemd voorgevoel. -Wat voor een voorgevoel?
Ik droomde dat ik Rome niet meer kon zien. En ik wil hier niet sterven.
Jij bent de enige die mijn koppige broer kan overtuigen.
Het is niet zo simpel. -Alleen jij kunt hem tegenhouden.
U vraagt me hem te verraden.
Ik dacht dat je om me gaf, maar...
Ik was ervan overtuigd dat je iets voor me voelde.
Ik zag het in je ogen.
Zoals je naar me kijkt als ik andere mannen uitdaag.
Ik voel je afkeuring, je jaloezie. -Niet doen.
Maar die jaloezie bevalt me. Ik voel me erdoor beschermd.
U wist het. -Je houdt van me. Geef toe.
Ja. Wat doet u?
Alstublieft, ik smeek u... Stop.
Hoe lang is het geleden, generaal?
En waar denk je nu aan?
Dat ik van u hou. -Van mij houden?
Nee, dat is onmogelijk en dat weet je.
Haal me hier weg en ik ben de jouwe. -Dat kan ik niet.
Haal me hier weg. -Dat kan ik niet.
Natuurlijk wel. -Ik kan de consul niet verraden.
Ik ben de bevelhebber. -Haal me hier weg.
Dat kan ik niet. -Galenus, waar ben je?
Ik moet gaan.
Wat zei hij, mijn vrouwe? Helpt hij ons?
Ik weet het niet, Cornelia. Misschien houdt hij niet genoeg van me.
Het is voorbij. De goden zijn dus niet boos op ons.
Ik dacht even dat ik zou sterven. -We zijn veilig.
Ik wil meteen naar de tempel...
Kijk nou. -Alles lijkt nu rustig.
Zo is het genoeg, kinderen. Kom mee.
Klaar?
Je overdrijft. En dat voor twee stenen?
Misschien zijn het er vandaag twee, maar zijn het er morgen meer.
Consul.
Wat is er? -Alpius Flaccus is er.
Laat hem binnen.
Wat is er, mijn vriend?
Ik wil niet onbeleefd zijn, maar ik weet dat u rechtvaardig en genadig bent.
Ik begrijp het al. Soldaat, haal de slavin.
Goed, mijn heer.
Hoe gaat het met je gladiatoren? Zijn zij klaar om te vechten?
U wilt de Spelen nog door laten gaan? -Natuurlijk. Precies zoals gepland.
Ze zijn er klaar voor. Gezond en paraat.
Kom hier.
Er is veel druk op me uitgeoefend om jouw leven te redden.
Mijn meester is een eerbaar man.
Inderdaad.
Kijk me aan.
Jouw soort schept alleen problemen voor Rome.
Maar vandaag voel ik me grootmoedig.
Zo grootmoedig als de goden met ons zijn geweest.
Ik herroep je straf om aan de palingen gevoerd te worden...
...en vertrouw je toe aan Alpius.
Hij zal ervoor zorgen dat je gestraft wordt.
Ga nu.
Dank u, mijn heer.
Dank hem. Glimlach.
Leg die bij de andere neer. -Ga maar. Ik voeg me later bij je.
Ik moet wat kleren kopen voor mijn vrouw. Je weet hoe vrouwen zijn.
Maar het is een vaas uit Kos, vervoerd per schip.
Weet je hoe gevaarlijk dat nu is?
Ik geef je er niet meer dan vier as voor.
Dat weet ik, ik ben waarschijnlijk de meest gulle...
Daar is ze.
De consul houdt er niet van als zijn slaven rebelleren.
Grijp haar.
Laat me los. Ik wil mijn broeders zien.
Neem haar mee.
Vooruit, slaaf.
Mijn mannen hadden de grootste moeite haar te vinden.
Dank je, generaal.
Laat ze alleen.
Waarom liep je weg?
Omdat ik een slaaf ben. En u mijn cipier.
Die man die mijn volk, mijn familie heeft afgeslacht.
U bent de meest wrede beul.
Maar Caius is niet het Romeinse leger dat Jeruzalem verwoestte.
Caius is de man die van je houdt.
Je zult alles hebben dat je hart begeert.
Behalve mijn vrijheid.
Als dat het probleem is:
Je bent vrij.
Op erewoord van de Romeinse consul.
Je zult mijn koningin zijn.
Je bent zo mooi.
Heb me nu lief.
Je bent vrij om me lief te hebben.
We vieren het gevaar dat geweken is.
Ik trakteer.
Gaat alles goed met je?
Weet je het zeker?
Goed dan, je krijgt het voor een goede prijs.
Ik wist het wel, we moeten zoals altijd betalen.
Kom op, schenk in.
Ik ben u altijd trouw geweest, meester.
Zoals u mij ook altijd rechtvaardig en vriendelijk hebt behandeld.
Ik hoop dat wat ik ga zeggen, u niet kwaad zal maken.
Ik hou van Darius.
En mijn gevoelens voor hem zijn niet van voorbijgaande aard.
Om de zijne te kunnen zijn, ben ik bereid voor altijd een slaaf te zijn...
...maar ik vrees dat we gescheiden worden.
Of dat hij in de arena sterft.
Maar het gaat niet langer alleen om hem en mij.
Wat bedoel je?
Misschien verwacht ik een...
Zeg je nu...
Wacht hier.
Ga niet weg.
Gladiatoren, treed aan.
Schiet op.
Treed aan.
Welk type gladiator was ik? Vertel op, Antiocus.
Een retarius.
Fout. Zie je mij al rondrennen met een net en een drietand, Afrikaan?
Thraciër, vertel jij het maar.
Een myrmillo.
Inderdaad. Een myrmillo. En zeg eens wat dat is.
Een zware vechter, bewapend met zwaard en een rechthoekig schild.
Heel goed, Thraciër.
Ik wil jullie iets laten zien.
Kijk.
Ik heb 35 keer in de arena gevochten. Ik heb 33 mannen gedood.
Twee werden er gespaard.
Tien jaar in de arena.
In Rome, Nola, Nocera, en hier in Pompei.
Ik heb me vrij gevochten.
Weet je hoeveel dode mannen ik heb gezien?
Meer dan jullie je kunnen voorstellen. Honderden gladiatoren, net als jullie.
Dood.
Vraag me nu hoe het me lukte om altijd te winnen en zo mezelf te redden.
Vraag het me. -Hoe lukte het om altijd te winnen?
Door na te denken. Ik was niet de grootste of de snelste...
...maar misschien wel de slimste.
Marzio, Alpius wil je zien.
Breng ze naar de wasruimte.
Kom op. Opschieten.
Blijf hier. Niemand zal jullie storen.
Jullie zullen elkaar veel te vertellen hebben.
Je bent vrij. Wat is er aan de hand?
Alpius die ons hier alleen laat... Droom ik?
Nee, mijn lieveling. Het is echt.
Alpius sprak met Caius, die me daarop vrij liet.
Het lijkt onmogelijk. Ik dacht dat ik je kwijt was.
Ik werd gek. Ik gaf mezelf de schuld.
Nee, mijn lieveling. Het was jouw schuld niet.
Het kwam door mijn jaloezie.
Maar dat ligt nu achter ons.
Laten we ons daar geen zorgen meer over maken.
Mijn heer... -Wat is er?
Waar is ze?
Te laat.
Mijn hemelse Lavinia... -Genoeg.
Waar zijn ze?
Wie?
Dat weet je maar al te goed.
Ik zal je ernaartoe brengen.
Vertel me wat er is, Helen.
Dat wil ik ook.
Vertel het dan. Maak me niet ongerust.
Ik ben in verwachting.
Van jouw kind.
Ben je niet blij?
Heb je niets te zeggen?
Ik ben zo gelukkig.
Ik kan het niet geloven. Ik ben zo gelukkig.
Maar ons kind moet hier niet geboren worden.
Hij moet vrij geboren worden.
Alpius zal ons helpen.
Alpius helpt ons alleen als hij er baat bij heeft.
Ik heb genoeg van de arena. We moeten hier vandaan.
Weg van deze plek.
Ik hou zo veel van je.
Stuur de slavin naar me toe.
Maar uw broer heeft haar vrijgelaten.
Je hebt zo veel voor me gedaan, Caius.
Bewijs nu dat je liefde oprecht is.
Hoe? -Laat mijn broeders gaan.
Dat kan ik niet doen. Ze zijn veroordeeld.
Ze zouden me een dwaas vinden.
Ze zijn onschuldig.
Denk er niet meer aan.
Ik vertrek nu. Als een vrije vrouw.
Je zult je generaal wel achter me aansturen.
Nee, dat doe ik niet.
Als je terug wilt komen...
...zul je dat doen.
De goden lijken gekalmeerd te zijn.
We hebben gul geofferd en de goden hebben ons gehoord.
Maar we moeten niet alleen offeren als het slecht gaat.
We moeten de goden altijd herdenken.
Mijn broer is te mild. Hij heeft je gered van de palingen.
Misschien was hij bang dat ze jou niet kunnen verteren.
Wat heb ik verkeerd gedaan?
Dat zal ik je vertellen.
Je was onbeleefd tegen een Romeinse edelvrouwe.
Weet je welke straf er op die misdaad staat?
Jouw leven ligt in mijn handen.
Net als het leven dat jij in je draagt.
Wat moet ik doen?
Verlaat Darius.
Vertel hem dat je niet van hem houdt.
En je mag hem nooit meer zien.
Door jou heeft die gladiator mij afgewezen.
Doe wat ik zeg en je leven zal gespaard worden.
Anders zullen jullie allebei ter dood gebracht worden. Evenals je zoon.
Hij zal het nooit accepteren. Ik ken hem, hij sterft nog liever.
Je zult het hem na het gevecht vertellen.
Doe het niet. Laat u niet leiden door uw gekrenkte trots.
Hoe durf je zo tegen me te praten?
Hiervoor krijg je zweepslagen. -Vergeef me.
Denk je dat ik het niet doe omdat je zwanger bent?
Ik wist niet wat ik zei.
Ik zou je tong eruit moeten laten trekken. Jij, giftige slang.
Het zal niet meer gebeuren.
Ga nu.
Je weet wat je te doen staat.
Niet huilen, prinses.
Ze zullen gedood worden.
Ik kon ze niet redden.
Je hebt gedaan wat je kon.
Hun lot ligt in Gods handen.
Ik moet gaan.
God zal altijd bij je zijn.
Zie je, Galenus? Het volk houdt van routine.
De Spelen moeten hen tonen dat alles in orde is. Dat willen ze horen.
De keizer zal van uw moed in Rome horen, mijn heer.
Op mijn bevel.
Helen... -Maria.
Ben je ontsnapt? -Nee. Maar wat doe jij hier?
Caius heeft mij in vrijheid gesteld, maar ik betwijfel of die lang zal duren.
Matteüs wordt morgen gekruisigd.
Ik weet het. Maar ik wil er niet bij zijn.
Zij die gaan sterven, groeten u.
Darius. Darius. Darius.
Je zult wel gelukkig zijn, zusje. Jouw Darius is onoverwinnelijk.
Een leeuw in de arena en een lafaard in bed.
Hij weet niet wat hem na het gevecht te wachten staat.
Ik heb een verrassing voor hem in petto. Niet waar, Alpius?
Wat voor verrassing? -Je vindt het toch niet erg...
...als ik me bemoei met het lot van een slavin?
Natuurlijk niet.
Ik ben moe en ik heb honger.
Mijn heer, zullen we doorgaan met de executie van de christenen?
Ja, en zorg ervoor dat het volk het ziet.
Het was een eer naast je te mogen strijden.
Ja, maar onze vrienden zijn dood. -Dat zijn de regels.
Die kunnen we niet veranderen. -Hij heeft gelijk, Thraciër.
Je moet jezelf niet zo pijnigen.
Denk in plaats daarvan aan Lavinia, zij zal je vanavond opmonteren.
Wees blij. Alle gladiatoren zijn jaloers op je.
Als ik streed, dacht ik slechts een ding: Mors tua, vita mea.
Jij sterft, ik leef.
Knoop dat in je oren als je ooit vrij wilt zijn.
Laat me naar de arena gaan. -Waarom? Daar is niemand.
Ah, om je triomf opnieuw te beleven.
Nee, om kalmte te zoeken.
Ik begrijp jou niet, Thraciër.
Ga. Maar slechts een paar minuten, we moeten terug.
Dank je.
Jullie hebben goed gevochten vandaag.
Helen, lieveling.
Ik kan niet geloven dat je vrij bent.
Is alles goed met je?
Ik begrijp niet wat er aan de hand is.
Er valt weinig te begrijpen. Ik heb een eed afgelegd.
Wat voor eed?
Het is voorbij, Darius.
Nee, jij houdt van mij zoals ik van jou hou.
Vertel me alsjeblieft wat ze je hebben aangedaan.
Ik heb Lavinia beloofd dat ik je nooit meer zou zien...
...en in ruil voor onze levens, zou ik jou vergeten.
Al moet ik tegen de hele wereld vechten, ik geef jou nooit op.
Ze zullen me eerst moeten doden. Hoor je me?
Ik hou van jou. -En ik van jou.
Wat een ontroerend tafereel.
Heb jij het ook gehoord, Alpius?
Wat dwaas, Helen. Nu kan ik niets meer voor je doen.
Grijp haar.
Alsjeblieft, neem mij in haar plaats.
Dat komt nog.
Nu zal ik jou afwijzen, zoals jij mij hebt afgewezen.
Vervloekt, Lavinia. Waag het niet haar pijn te doen.
Neem haar mee.
Kom.
Loop door, Thraciër.
Daar zijn ze.
Maak geen problemen.
Ze hebben niets verkeerds gedaan.
Ik heb hem horen schelden op Rome.
Het komt neer op Pompeii. -Het komt deze kant op.
Jouw profetie is uitgekomen.
De Heer laat Zijn kinderen nooit in de steek. Het einde is begonnen.
We zullen het licht zien. Hetzelfde licht dat de apostel zag.
Wat zullen we doen? -Het tijdstip van de executie is voorbij.
We kunnen hier niet gewoon blijven staan.
De Heer is genadig in zijn goedheid, maar ontzagwekkend in zijn straf.
We moeten de gevangenen vrijlaten.
In het Boek der Koningen grijpt een strijdwagen getrokken door paarden...
...de profeet Elijah in een wervelwind van vuur.
God manifesteert zichzelf aldus...
...in hetzelfde vuur dat Pompeii zal verzwelgen.
Je begrijpt toch wel waarom de Romeinen je zo haten?
Jij verstoort hun slaap.
Antoninus, ga Maria zoeken. -Nee, Matteüs. Ik laat je niet achter.
Gehoorzaam. -We zien elkaar op het plein.
Wat gebeurt er? -Ik weet het niet.
Ik ben zo bang. Waarom vluchten we niet?
Mijn broer staat 't niet toe. Hij denkt dat er niets zal gebeuren.
Denkt u dat ook? -Ik weet het niet, Cornelia.
Ik ben nu zo bang. Mijn hart klopt in mijn keel. Ik weet niets meer.
Dit gebeurt niet echt. -Luister, we hebben nog één hoop.
Galenus. Hij is de enige die ons kan redden.
Hij kan me helpen, moet me helpen. Haal hem.
Nu meteen, Cornelia. -Goed, meesteres.
God heeft mijn gebeden verhoord.
Zal het dak het houden? -Natuurlijk. Dat is stevig gebouwd.
Ik zou er niet om wedden.
Quintus was de aannemer, en dat was een dief en een schurk.
Ik wil niet eens denken aan al het geld dat hij verdiend heeft.
Maar hij heeft ons ook rijk gemaakt.
Wij hebben deze stad herbouwd na de aardbeving van tien jaar geleden.
Deze kant op. -Ja, mijn heer.
Moge het geluk je vergezellen, Darius.
Sta daar niet zo, breng me die papieren.
Ik ben bang, mijn heer.
Tigellinus, je trilt als een rietje. Is de wagen klaar?
Het is tijd om afscheid te nemen.
Hou me op de hoogte. -Wat bedoelt u, mijn heer?
Van alles wat er gebeurt tijdens mijn afwezigheid.
Verlaat u Pompei? -Ja, Marzio.
Ik wil niet nogmaals getuige zijn van een tragedie.
Wat zal ik met de gladiatoren doen? -Laat ze vrij.
Ben je gek geworden?
Misschien zijn dit slechts wat trillingen. Dan verlies ik al mijn kapitaal.
We wachten af wat er met Vesuvius gebeurt. Laat ze in hun cellen.
Ik wil dat ze klaar zijn als ik terugkeer. -Maar, mijn heer...
Wil jij je bij hen voegen? -Nee, mijn heer.
Hou dan op met zeuren en help me naar mijn wagen.
Marzio, tot ziens. Ik zie je bij als ik terugkeer.
Neem me mee. -Jij moet hier blijven, Tigellinus.
Alstublieft. -Laat me los.
Ga ondergronds en blijf daar, Tigellinus. Daar ben je veilig.
Kijk uit, meester.
Waar is Darius?
Dat weet ik niet. -Je liegt. We moeten hem vinden.
Thraciër, keer terug naar je cel. Overwoog je te ontsnappen?
Jij bent nog steeds een van mijn slaven.
Ik heb niets tegen jou, Marzio, maar ik moet Helen redden.
Jij bent een slaaf. Jij kunt alleen jezelf redden, als je dat al kunt.
Ik zal Helen redden, maar laat me gaan. Alsjeblieft.
Jij gaat hier niet weg. -Dwing me niet je te doden.
Er is niemand die dat kan.
Ik vraag het je nog een keer. Laat me gaan.
Toen ik gladiator werd, zwoor ik door het zwaard te sterven.
Dus probeer het maar, Thraciër.
Het spijt me, Marzio. Het was je eigen schuld.
Maria, hier naartoe. Ik ben het, Antoninus. Maria.
Blijf daar. Maria, hoor je me?
Antoninus, er zit gif in de lucht.
Wees niet bang. Ik ben het.
Goed, volg mij.
Dat vervloekte wiel.
Help me. Iemand moet me helpen.
Jij bent Darius, de gladiator.
Dat was de gladiator die Celadus heeft verslagen.
Darius? Zo zal ik mijn baby noemen.
Ga nu.
Volg mij. Schiet op.
We moeten hier weg. -En de anderen?
Thomas en Matteüs zijn op het plein. Ik moest jou gaan zoeken.
We moeten naar hen toe.
Mama.
Er zit hier een kind.
Waar is je moeder? -Ze is mijn broer gaan zoeken.
Hoe heet je? -Agrappina.
Antoninus, neem haar op je schouders.
Spring op mijn rug, Agrappina.
Brand.
Waar lopen we op?
Lavastenen komen neer uit de lucht. Het is Vesuvius.
Alles komt uit.
Bedek je mond. -Probeer zo min mogelijk in te ademen.
Waar ben je, Agrappina?
Marzia. -Daar.
Dank je wel. Heel erg bedankt. Tot ziens.
Ga zo snel mogelijk naar de zee.
Kom met mij mee, ik zorg dat je veilig bent.
Alles komt goed, maar nu moeten we Matteüs en Thomas zoeken.
Toen de Romeinen ons arresteerden...
...zei jij dat we niet aan het kruis zouden sterven, maar op het plein.
Ik geloofde je niet, maar hier zijn we dan.
Lang geleden ben ik hier verkocht als slaaf. Nu herwin ik hier mijn vrijheid.
Ben je er klaar voor?
Daar gaan we.
Stop.
Mijn God. Matteüs. Thomas. Nee.
Mijn God.
Kom mee.
Lavinia.
Eindelijk, Galenus. Waar was je?
Mijn broer? -Hij at en dronk tot hij in slaap viel.
Alsof er niets aan de hand was.
Het is zijn schuld.
Je beeft. -Ik ben zo bang.
Heb me nu lief, Galenus.
Als ik moet sterven, wil ik dat in jouw armen doen.
Het is de mooiste dood die ik me kan wensen.
Wij zullen elkaar weerzien. In de Elysische velden.
Alleen. Voor altijd.
Waarom zie je de waarheid niet onder ogen? Zie wat er buiten gebeurt.
We hebben jullie gewaarschuwd.
Zo is het genoeg, slavin. Wees stil of ik snij je tong eruit.
Denk je dat ik daarvan onder de indruk ben? Dwaas.
Hoe durf je.
Je kunt niets meer doen. -Wees stil.
Helen, gaat het?
Hé, jij daar.
Wie ben jij?
De Thraciër. Wat wil je?
De vrouw die je aan de palingen wilde voeren. Waar is ze?
Dat weet ik niet. -Waar is ze?
Zeg op.
In de ondergrondse cellen. -Geef me de sleutels.
Je komt daar nooit binnen. Er zijn overal soldaten.
En ik heb de sleutels ook niet. -Wie wel?
Wie heeft ze?
Generaal Galenus. - Waar is hij?
In zijn kamer, denk ik.
Breng me nu naar hem toe.
Lopen.
Is dit jouw idee van loyaliteit? -Ik kan het uitleggen.
We houden van elkaar. -Wees stil, hoer.
Genoeg.
Ik wil de sleutel van de cellen. Nu.
Ik heb ze hier. -Probeer niets, soldaat. Schiet op.
Kijk uit, Galenus.
Hier zijn ze niet.
Waar zijn de sleutels?
Ik had niet verwacht dat je zo stom zou zijn.
Die zijn in het wachthuis. -Als je me voorliegt...
...kom ik terug om je af te maken.
Ga niet dood, alsjeblieft.
Kom mee, Lavinia. Ik haal de paarden. -Nee, Caius.
Ik kan Galenus hier niet achterlaten. Ik blijf hier bij hem.
Je bent gek. Het is het eind van de wereld. Kom mee.
Nee, broer. Mijn plaats is nu hier.
Wat is er gebeurd? Ik zag de consul... -Het is allemaal voorbij, Cornelia.
We kunnen onszelf nog redden. -Red jij jezelf.
Mijn plaats is bij u... -Red jezelf.
Red jezelf. Dat is een bevel. Schuil in de keuken.
Mijn lieveling. Rustig maar.
Waar denk je dat jij naartoe gaat? Jij neemt niemand mee.
Geef me de sleutels. Nu.
Neem haar mee en verbrand dan in hel.
Dus dit zijn de sleutels?
Wegwezen nu.
Je leeft nog.
Helen, we moeten nu gaan.
Naar buiten, allemaal. -Kijk uit, als je buiten komt.
De lucht zit zo vol met as dat je geen adem kunt halen. Het is riskant.
Er is niets van over. -Ik wil mijn broeders niet achterlaten.
Ik weet het, maar we moeten gaan. -Ga met Darius mee, Helen.
Wij zorgen voor onszelf en we zien elkaar weer als alles voorbij is.
Alsjeblieft, Helen.
Veel geluk, mijn broeders. Moge God jullie zegenen.
Het paard. Daar.
Gaan we naar de zee? -Nee, naar de grot.
Waar jij het over had. Daar zijn we veiliger.
Cornelia, ga met ons mee. We moeten gaan.
Nee, ik blijf hier. Ik laat mijn meesteres niet achter.
Ik leef en sterf met haar.
Blijf toch ook bij mij.
Niet huilen.
Uit de weg.
Wegwezen.
We zijn er. -Ik kan geen adem meer halen.
Het is te heet. -Niet praten. We zijn er, lieveling.
Ga de grot in. Haast je.
Niet hier. Kom mee.
Maar gaan we niet snel weer weg? -Het is nu te gevaarlijk.
We wachten op de dageraad.
Wacht.
Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien. Ik hou zo veel van je.
En ik hou van jou.
Waar zijn we? -Dat weet ik niet.
Ik ben overal verbrand.
Ik kan niet langer blijven staan.
Ik haal het nooit tot de zee. Ga jij, en maak je over mij geen zorgen.
Ik kan niet meer. -Ik laat je niet alleen, Maria.
Ik laat je niet achter.
Je handen gloeien.
Voel je het?
Ik begrijp het. Nu begrijp ik het. Waarom heb je me dat niet verteld?
Hoe had ik dat kunnen doen?
Slechts één teken en ik had het geweten.
Jij bent een prinses, en ik een slaaf.
Nee, Antoninus. We zijn man en vrouw.
We moeten het accepteren.
Ik zou willen dat...
De wolk zal snel op ons neerkomen. De zee is niet ver weg.
Ik smeek je mee te gaan. Kom met me mee.
Lavinia, ga... Red jezelf. -Nee, lieveling. Ik laat je niet alleen.
Ik zal je niet verlaten.
Ik ga kijken.
Heer, bescherm ons.
We gaan terug naar binnen.
Agrappina, Decimo, we moeten schuilen. Hier.
We zullen verdrinken.
Ik heb het kanaal gegraven. We kruipen erlangs naar de rivier.
Dat is veiliger. Zo kunnen we onszelf makkelijker redden.
En het kanaal staat in deze tijd van het jaar vrijwel droog.
Zoals je wilt, Lucius. Je kunt met het touw afdalen.
Volg mij. Haast je.
Kijk uit.
Ga. Red jezelf. -Ik laat je niet alleen.
Er is niets van over. -Wat moeten we nu doen?
Jij gaat met me mee naar Rome. Pompei is verloren.
Wat afschuwelijk. -Ja, het is verschrikkelijk.
Ze zijn allemaal dood.
We moeten gaan.
Niemand is gered. Niemand.
We hadden niets voor ze kunnen doen.
Wat een afschuwelijke manier om te sterven.
Jij kon er niets aan doen.
Het was het lot.
Iedereen heeft zijn eigen lot, en het is ons lot om nu samen te zijn.
Nee, niet huilen. We moeten nu aan onszelf denken.
Ik weet dat het jouw vrienden waren.
Ik weet dat Pompei niet langer bestaat.
Maar dankzij deze tragedie zijn we nu vrij. We zijn vrij, Helen.
Als de goden ons deze toekomst hebben toebedeeld...
...dan moeten we die wel accepteren.
Maar waar kunnen we naartoe?
Wat zal er van ons worden? -Ik neem je mee naar mijn vaderland.
Zoals ik beloofd had. Ik neem je mee naar Thracië.
Ik heb daar een huis voor ons en voor ons kind.
Ik ben stomverbaasd. Hoe weet je dit allemaal?
Dat gaat veel verder dan vulkanologie.
Mijn echte passie is archeologie. -Archeologie?
Ik studeer het al jaren.
Waarom werk je dan niet als archeoloog?
Ik vind het allebei leuk. Het andere is praktischer.
Kom, ik wil je iets laten zien.
Ik dacht dat je me niet mocht. -Mijn eerste indruk was niet positief.
Ik dacht: wie denkt die vent wel niet dat hij is?
Zo'n knappe wetenschapper die denkt dat alle vrouwen voor hem vallen.
Kom nou toch. Dacht je dat echt?
Ik blijf hier vaak tot de zon ondergaat. Dan fantaseer ik erop los.
Heb je ooit vanaf hier de zonsondergang gezien?
Het is een overgetelijk schouwspel.
Laten we dan blijven om ernaar te kijken.
Ben je verloofd? -Dat was ik.
Heb jij ooit gedacht dat je de perfecte relatie had...
...om 'm daarna in elkaar te zien storten?
Bedoel je dat er verhalen zijn die voortduren?
Vertel jij mij nu dat je een eenzame man bent, helemaal alleen?
Ik denk dat liefde net als alle andere dingen is.
Er is een begin, een midden en een einde.
En wat is de maximale duur voor jou?
De fluctuatie van een seismograaf? Een paar seconden?
Met jou, meer de tijdspanne tussen één uitbarsting van de Vesuvius...
...en de volgende. Een paar eeuwen.
Jij bent een en al tegenspraak. -Hoezo?
Omdat jij dat niet bent?
Waar was je in godsnaam? -Carl. Wat is er?
Ik probeer je al de hele dag te pakken te krijgen en je bent onbereikbaar.
Ik ben in Napels.
Zet je computer aan en kijk op onze site.
Wacht.
Ik zit erop. -IJsland. De foto's zijn 'n paar uur oud.
Je had gelijk. Ze staat op uitbarsten.
Schiet op en pak het eerste vliegtuig hier naartoe.
Ja, morgenochtend. Ik heb vandaag 'n symposium dat ik niet mag missen.
Goed, maar schiet op daarna.
Dat zal ik doen.
Patricia, ga met me mee. Dat is werk voor jou.
Dat kan ik niet.
Mijn leven is hier. De universiteit...
Leugens. Wees tenminste een keer eerlijk tegen jezelf.
Eerst wilde je archeoloog worden. Toen vulkanoloog.
En nu doe je op de universiteit de administratie voor Angeli.
Is dat jouw leven?
Hoe intensiever het gebied rondom de vulkaan bebouwd is...
...des te rampzaliger zijn de gevolgen van een uitbarsting.
In het gebied rondom Vesuvius lopen veel mensen gevaar.
Maar vijf steden lopen het grootste risico.
Een ding is zeker: vandaag slaapt de vulkaan.
Maar van het ene op het andere moment kan dat veranderen.
En ik vraag me af hoe de ltaliaanse autoriteiten daarmee om zullen gaan.
Het zal niet makkelijk zijn om 800.000 mensen te evacueren.
Wij, wetenschappers, dienen het volk.
Ons werk heeft alleen betekenis...
...als geen van die 800.000 zielen zo'n catastrofe hoeft mee te maken.
Heel goed. Ik wil je voorstellen aan het raadslid voor Cultuur.
De burgemeester van Pompei.
De aartsbisschop van Napels.
En de bevelhebber van het leger. -Uitstekende toespraak.
Laat het maar zitten.
Waar was je?
Harold vertrok en je hebt geen afscheid genomen.
Je kwam niet eens opdagen op de bijeenkomst.
Wat is er aan de hand?
Zei hij dat hij mij gevraagd heeft hem te volgen?
En jij hebt nee gezegd?
Soms moet je de moed verzamelen om je eigen toekomst vorm te geven.
Het is makkelijker om af te dalen in een krater.
Ik mag Harold omdat hij oprecht is. Hij liegt niet.
Wil je mijn advies?
Volg je intuïtie.
Volg je hart.
Daar zul je geen spijt van krijgen.
Heb je hem dat verteld? -Ja, maar er is geen verband.
Geen idee hoe hij die theorie kan formuleren.
Gate 5.
Lufthansa vlucht 4105 uit München komt nu aan bij gate 1 7.
Laatste oproep voor vlucht 3289 naar Frankfurt. Gate 5.
Alle passagiers moeten naar de gate.
Pardon. Frankfurt?
Die kant op.
Lufthansa vlucht 3289 naar Frankfurt vertrekt vanaf gate 5.
Alle passagiers moeten hun paspoort gereedhouden.